Αν, σε μια δημοσκόπηση, ρωτούσαμε τυχαία ανθρώπους τον ορισμό της λέξης τέχνη τι φαντάζεστε πως θα απαντούσαν?
Ένα πλήθος ορισμών ? Σωστα το υποθέσατε. Υπαρχει διαφωνία σχετικά με τον ορισμό της.
Ετσι σε αυτό το άρθρο χωρίς ορολογίες θα προσεγγίσουμε λίγο απλά και ευκολα κατανοητό την έννοια τέχνη.
Υποθέστε πως μία δασκάλα τέχνης σε οποιοδήποτε χώρο η πλάτος της γης σας αρέσει, από την αγάπη της και μόνο στις τέχνες επειδή αναδεικνύουν την ικανότητα του ανθρώπου να δημιουργεί και να βοηθάει στην αισθητική βελτίωση του κόσμου γύρω του, θέλει να κεντρίσει το ενδιαφέρον των μαθητών της προς αυτές..
Τους ρώτα να πει ο καθενας μια ορολογία για τη λέξη τέχνη και μετά λέει.
Η τεχνη ως δραστηριότητα ή δημιουργία είναι πολύ παλιά, μάλιστα εχει την ίδια ηλικία με τον άνθρωπο .
Πρωτίστως η λέξη τέχνη στην Ελληνική γλώσσα, περιλάμβανε την οποιαδήποτε διαδικασία για την δημιουργία κάποιου έργου.
Στην Ευρώπη το λατινικό ρήμα ars που σημαίνει διακανονίζω διευθετώ, έδωσε την λέξη art που χρησιμοποιείται μόνο για όποιο ανθρώπινο έργο είναι αισθητικά τέλειο, άρτιο, ενώ για οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο κατασκεύασμα χρησιμοποιείται η λέξη τεχνικό στην Ελλάδα και craft =χειροτεχνία στην Αγγλική.
Αρα εξελικτικά η διαφοροποίηση της λέξης είναι ότι χαρακτηρίζουμε τέχνη -art, το δημιουργημένο εργο υλικό ή άυλο πχ ζωγραφική, ποίηση, μουσική, θέατρο, οταν αυτό προκαλεί αισθητικά μια ευχάριστη, συναισθηματική, νοητική ή πνευματική διέγερση.
Ετσι διαχρονικά η λέξη τέχνη ταυτίστηκε με την καλλιέργεια του πνεύματος στον πολιτισμό κάθε λαού, εκτιμάται προωθείται και προστατεύεται παγκοσμίως σε όλους τους κλάδους εφαρμογής της.
Η τέχνη έχει ιστορία, παρελθόν, μέλλον, διακυμάνσεις στην έκφρασή της επηρεασμένες από τα γεγονότα κατά την στιγμή δημιουργίας της αλλά δεν έχει πάντα μόνο όμορφα έργα.
Ο δημιουργός κάθε έργου τέχνης, ο καλλιτέχνης, το φιλοτεχνεί εκφράζοντας μια εσωτερική ψυχική του κατάσταση, μια διαμαρτυρία ή ένα θαυμασμό, έναν συναισθηματικό επηρεασμό που προήλθε απο μια έμπνευση, μια εικόνα, εναν οραματισμό, με τον δικό του μοναδικό τρόπο.
Οι καλές τέχνες που ονομάστηκαν έτσι από τον 18ο αιώνα, υπηρετούν ¨μονο¨ το κάλλος, το ωραίο, είναι οι: Αρχιτεκτονική, Εικαστικές τέχνες (Ζωγραφική, Χαρακτική Γλυπτική) , Λογοτεχνία (Ποίηση), Μουσική , Θέατρο Όπερα , Χορός, Παντομίμα) Κινηματογραφία , Φωτογραφία, Κόμικς προωθούν μηνύματα προς την εξέλιξη του ανθρώπου για το κοινό καλό.
Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται τα μη ευκόλως κατανοητά εργα, τα μη ωραιοποιημένα,τα προκλητικά, τα προσβλητικά τα δυσάρεστα. Επειδή κ όταν προκαλούν την διεγερση και την αντιδραση του νού σε κάτι που τον κρατά δέσμιο και δεν εξελίσσεται εντάσσονται φυσικά και αυτά στην τέχνη
Και ισως τελικά η δασκάλα θα τέλειωνε έτσι: Η τέχνη δεν είναι μετρήσιμη παρ όλα αυτά είναι εμπορεύσιμη, δεν αρέσει σε όλους, παρ όλα αυτά είναι αξιολάτρευτη, μπορεί να βρίσκεται παντού, παρόλα αυτά πρέπει να την ψάξει κανείς για να την βρεί.
Η τέχνη μας ανοίγει τον νου, την προστατεύουμε την αγαπάμε, την επιδιώκουμε και την εκτιμάμε.
Και..Επειδή κατά τον Pabblo Picasso κάθε παιδί κρύβει ένα καλλιτέχνη μέσα του, εγω προτείνω στον κάθε έναν σας να τον ανακαλύψει και να τον αναδείξει αυτόν το καλλιτέχνη
Εάν χωράει ας μην μπουν και τα παρακάτω
Ειπαν: Η Τέχνη πρέπει να αιφνιδιάζει την πραγματικότητα. Francoise Sagan, Γαλλίδα συγγραφέας
Tέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν. Edgar Degas,, Γάλλος ζωγράφος.
Τέχνη είναι ένα ψέμα που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε την αλήθεια. Pabblo Picasso
Μάρη Ηλιάδη
δημοσιέυτηκε στην εφημερίδα “Η Πένα της Αττικής” Ιούλης 2024
